<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0"><channel><title><![CDATA[Muse Matters]]></title><description><![CDATA[Muse Matters]]></description><link>https://www.muse-matters.com/blog</link><generator>RSS for Node</generator><lastBuildDate>Thu, 24 Sep 2026 02:57:20 GMT</lastBuildDate><atom:link href="https://www.muse-matters.com/blog-feed.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title><![CDATA[Zo laat op de dag]]></title><description><![CDATA[Ik las So Late in the Day van Claire Keegan.

Een dun boek. Een paar millimeter papier voor iets waar mensen hele levens over doen.



Elkaar kwijtraken.

Niet door verraad of een grote scène. Dat zou overzichtelijk zijn.



Maar door achteloosheid.

Door wat iemand vanzelfsprekend vindt. Door wie zich aanpast en wie dat na verloop van tijd niet eens meer ziet. Door liefde te verwarren met de zekerheid dat de ander morgen nog op dezelfde plek zal staan.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/zo-laat-op-de-dag</link><guid isPermaLink="false">cccafaa7-86bb-4cc4-8742-d809965090b9</guid><pubDate>Sat, 05 Sep 2026 18:54:35 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[September]]></title><description><![CDATA[Ik vertrouw september niet. Het is de maand waarin Richard werd geboren. En de maand waarin hij besloot dat het genoeg was. Kanker had zijn lichaam stukje bij beetje teruggebracht tot iets waarin hij niet langer wilde wonen. Op 28 september stierf hij. Zelfgekozen. Dat klinkt bijna netjes. Alsof er nog iets van keuze overblijft wanneer ziekte je alle andere mogelijkheden één voor één heeft afgenomen. September gaf hem ooit een geboortedatum. En jaren later een sterfdatum. Alsof één maand...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/untitled</link><guid isPermaLink="false">787f4049-2c9c-477b-a062-71807a46b711</guid><pubDate>Tue, 01 Sep 2026 07:09:00 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Vijftien jaar]]></title><description><![CDATA[Geen later meer.

Geen onverwacht gesprek waarin ineens iets op zijn plaats valt.

Geen ouder worden waardoor je elkaar alsnog begrijpt.

Geen laatste hoofdstuk waarin de schrijver besluit dat de personages elkaar toch nog weten te bereiken.

Gewoon: dit was het.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/vijftien-jaar</link><guid isPermaLink="false">061ea3d4-3f27-4a83-a830-417a82460a43</guid><pubDate>Sun, 30 Aug 2026 06:51:57 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[The here and now feels so far away]]></title><description><![CDATA[Ik weet niet meer hoe ik hier moet zijn.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/the-here-and-now-feels-so-far-away</link><guid isPermaLink="false">eedb5192-4de9-4e60-9e52-1bc1a8c67e3a</guid><pubDate>Mon, 24 Aug 2026 11:36:20 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Wat ik achterlaat]]></title><description><![CDATA[Ik regel al mijn hele werkende leven wat er gebeurt als iemand er niet meer is. Wie krijgt wat. Wie beslist. Waar het huis heen gaat. Wie de sleutel krijgt. We leggen het vast omdat dood al genoeg chaos veroorzaakt. Ik ben goed in orde. Dus doet mijn hoofd tegenwoordig iets wat ik liever niet te nauwkeurig bekijk. Het ordent mij. Niet alleen juridisch. Dat is eenvoudig. De rest. Mijn boeken. Mijn spullen. De dingen waarvan niemand begrijpt waarom ik ze bewaar. Welke dingen naar wie zouden...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/wat-ik-achterlaat</link><guid isPermaLink="false">f9310809-0ff6-490c-bdf7-c4ab1289b27a</guid><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 15:55:32 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[De lijst]]></title><description><![CDATA[Ik maak lijstjes.

Meer dan vroeger.



Niet omdat ik zo graag georganiseerd ben.

Omdat ik mijn hoofd niet meer vertrouw.
Dat is een harde zin.



Vooral als je jarenlang hebt geleefd op een hoofd dat sneller was dan de rest van je. 

Dat onthield. Vooruitliep. Verbanden legde terwijl een ander zijn zin nog moest afmaken.



Nu vergeet ik waarom ik naar boven liep.

Open ik een mail en weet ik niet meer wat ik wilde antwoorden.
]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/de-lijst</link><guid isPermaLink="false">dcf4690d-409b-4fb3-9219-4ef8d5d1bec9</guid><pubDate>Tue, 18 Aug 2026 18:38:18 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Bewijs dat het er was]]></title><description><![CDATA[Ik bewaar dingen zonder waarde. Een oud toegangskaartje. Een brief. Een foto die technisch gezien niet eens goed gelukt is. Soms iets waarvan ik jaren later niet meer onmiddellijk weet waarom ik het überhaupt heb bewaard. En toch gooi ik het niet weg. Dat is vreemd. Want het voorwerp zelf betekent niets. Een kaartje is een stukje bedrukt papier. Een kassabon verbleekt uiteindelijk tot er nauwelijks nog iets op staat. Een boekenlegger is karton dat toevallig tussen twee bladzijden heeft...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/bewijs-dat-het-er-was</link><guid isPermaLink="false">63b8fb2d-196b-4d06-92a2-03580db9fc1f</guid><pubDate>Tue, 18 Aug 2026 06:23:35 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Een leven in concept]]></title><description><![CDATA[Ik leef steeds in straks. Na deze week. Na de volgende afspraak. Als het rustiger wordt. Als ik weer beter ben. Als ik mezelf weer een beetje herken. Dan begint het leven weer. Kennelijk. Tot die tijd is dit de conceptversie. Niet helemaal echt. Niet definitief. Vooral doorkomen, functioneren en zorgen dat de boel niet omvalt. Later gaan we leven. Alleen schuift later steeds op. Er komt altijd iets achteraan. Een volgende week. Een nieuw probleem. Nog iets wat eerst moet. En herstel blijkt...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/een-leven-in-concept</link><guid isPermaLink="false">bfdaf452-d1cb-4dc9-a10f-9c115f874e37</guid><pubDate>Mon, 17 Aug 2026 17:56:09 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Geen taart dit jaar]]></title><description><![CDATA[Ieder jaar stond ik erbij stil. De datum waarop ik notaris werd. Niet omdat een jubileum op zichzelf zo bijzonder is. Tijd verstrijkt tenslotte ook zonder enige persoonlijke verdienste. Maar omdat ik trots was. Op het vak. Op wat we hadden opgebouwd. Op weer een jaar verantwoordelijkheid dragen voor momenten die voor andere mensen soms de belangrijkste van hun leven zijn. Dus was er iets. Een foto. Een bericht. Taart. Een paar woorden naar buiten. Weer een jaar. Dit jaar...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/geen-taart-dit-jaar</link><guid isPermaLink="false">8083c379-e29d-4c8c-9368-5a99aabdc9b9</guid><pubDate>Sat, 15 Aug 2026 18:49:01 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Overvol]]></title><description><![CDATA[Alles komt binnen. Geluid. Berichten. Werk. Mensen. Opmerkingen die waarschijnlijk niets voorstellen en toch blijven hangen. Mijn hoofd filtert slecht. Ondertussen voel ik de druk om weer meer te doen. Meer aanwezig. Meer oppakken. Meer dragen. Terug naar normaal, graag. Ik probeer het. Maar normaal blijkt geen knop die je weer aanzet. Dus doe ik iets meer dan verstandig is. Zeg ja terwijl mijn hoofd nee bedoelt. Neem iets op me omdat ik het gevoel heb dat het inmiddels wel weer zou moeten...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/overvol</link><guid isPermaLink="false">c225c106-45b9-4960-b06f-e20c0d8d903f</guid><pubDate>Fri, 14 Aug 2026 11:54:50 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Sommige mensen worden geen verleden]]></title><description><![CDATA[Verlies wordt vaak beschreven als een proces.
Dat klinkt overzichtelijk.

Alsof er een route bestaat van pijn naar acceptatie, met onderweg wat inzichten en aan het einde een vorm van vrede.

Ik weet niet of dat voor de grote verliezen geldt.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/sommige-mensen-worden-geen-verleden</link><guid isPermaLink="false">d6d5fda7-0bcd-4327-a0a5-8da33d570b41</guid><pubDate>Wed, 12 Aug 2026 05:24:33 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Zesentwintig letters]]></title><description><![CDATA[Ik kan verliefd worden op een zin. Niet omdat hij mooi is. Omdat hij raak is. Omdat iemand een paar woorden achter elkaar heeft gezet en daarmee iets openlegt waar een ander een heel boek omheen zou schrijven. Die zinnen verzamel ik. Quotes. Heel veel. Niet om ze te delen. Om ze te bewaren. Alsof ik onderweg kleine stukken taal opraap voor dagen waarop mijn eigen woorden het laten afweten. Sommige zinnen blijven jaren. Andere begrijp ik pas veel later. Dat vind ik...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/zesentwintig-letters</link><guid isPermaLink="false">8096dbdf-d534-4751-8c83-a2a8e99b8aa2</guid><pubDate>Tue, 11 Aug 2026 18:00:04 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Dingen groeien]]></title><description><![CDATA[Ik hou van de manier waarop Yiyun Li schrijft in Things in Nature Merely Grow. Bijna meedogenloos precies. Geen emotionele opsmuk. Geen verplichte ontroering. Geen poging haar verdriet zo te formuleren dat de buitenwereld het begrijpt en er vervolgens iets geruststellends mee kan. Ze denkt. Ontleedt. Redeneert. Over de dood van haar zoons nota bene. En misschien raakt juist dát me. Omdat rationaliteit zo vaak wordt aangezien voor afstand. Als je er helder over kunt praten, zal...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/dingen-groeien</link><guid isPermaLink="false">c0dc38c4-1b4b-402b-a268-949a6c88516e</guid><pubDate>Mon, 10 Aug 2026 15:45:06 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Te veel woorden]]></title><description><![CDATA[Ik hou van taal. Niet alleen van woorden, maar van de millimeters ertussen. Van het verschil tussen missen en verlangen. Tussen alone en lonely. Van woorden die in de ene taal achteloos bestaan en waarvoor een andere taal een halve alinea nodig heeft. Mijn hoofd houdt daarvan. Het is snel. Soms irritant snel. Terwijl iemand nog halverwege een zin is, heeft mijn hoofd hem al afgemaakt, drie mogelijke betekenissen gewogen, twee uitzonderingen gevonden, een zijpad genomen en zich...]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/te-veel-woorden</link><guid isPermaLink="false">8227cc0a-0f10-4cab-9271-575c6b98deee</guid><pubDate>Mon, 10 Aug 2026 09:59:46 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Het kader]]></title><description><![CDATA[Ik wilde nooit het schilderij zijn.

Liever de rand.



Daar heb je overzicht.

Daar hoeft niemand naar je te kijken.

Daar kun je vasthouden zonder zelf vastgehouden te worden.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/het-kader</link><guid isPermaLink="false">61214df9-cc19-4a31-bffe-309ac7476ca3</guid><pubDate>Mon, 10 Aug 2026 04:45:03 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Mijn naam staat er ook]]></title><description><![CDATA[Drieëntwintig jaar notariaat.

Lang genoeg om te weten dat mensen zelden boos worden op een akte.

Ze worden boos op degene die ze vertelt dat niet alles kan wat ze willen.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/mijn-naam-staat-er-ook</link><guid isPermaLink="false">823819ff-3428-4ef1-8bca-f8597e879f3a</guid><pubDate>Sun, 09 Aug 2026 16:45:03 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Tot alles klaar is]]></title><description><![CDATA[Tijd is een raar ding wanneer je eigenlijk niet meer zo goed weet wat je ermee moet.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/tot-alles-klaar-is</link><guid isPermaLink="false">2a40f90a-a7ae-4994-b52e-3de79e604856</guid><pubDate>Sun, 09 Aug 2026 13:05:31 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Ergens tussenin]]></title><description><![CDATA[Ik weet vaak niet meer wat ik voel.

Dat is lastig uit te leggen aan mensen die vragen hoe het met je gaat.

Want er ís van alles.
Te veel zelfs.

Verdriet naast angst.
Liefde naast afstand.
Gemis naast de behoefte om alleen te zijn.

Alles door elkaar, tot er uiteindelijk niets meer overblijft waar ik een fatsoenlijk woord aan kan hangen.

]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/ergens-tussenin</link><guid isPermaLink="false">f9b01b7d-eaef-4e3b-92bf-64432e3de494</guid><pubDate>Fri, 07 Aug 2026 18:33:29 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Achteruit is ook een richting]]></title><description><![CDATA[Zware depressie kent een merkwaardige wreedheid.

Je kunt het nauwelijks goed doen.



Blijf je liggen, dan moet je opstaan.

Sta je op, dan ga je te hard.



Trek je je terug, dan verlies je mensen.

Zoek je ze op, dan verlies je jezelf.



Werk je, dan vlucht je.

Werk je niet, dan laat je je vallen.



Praat je, dan maak je mensen bang.

Zwijg je, dan had je iets moeten zeggen.



Het is leven met een meetlat waarvan de cijfers steeds verschuiven.]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/achteruit-is-ook-een-richting</link><guid isPermaLink="false">88b3e884-07aa-41b4-9ef3-4a9c3507c40f</guid><pubDate>Fri, 07 Aug 2026 12:11:06 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Woorden, dus]]></title><description><![CDATA[Ik schrijf. 
Dat klinkt gewichtiger dan het is. 
Meestal betekent het dat mijn hoofd ergens geen fatsoenlijke plek voor heeft gevonden en besluit het dan maar in woorden buiten te zetten. 
Een soort grofvuil. 
Alleen met interpunctie. ]]></description><link>https://www.muse-matters.com/post/woorden-dus</link><guid isPermaLink="false">a4bf31ef-32e7-4612-9ed7-84e24011bdfe</guid><pubDate>Fri, 07 Aug 2026 08:16:41 GMT</pubDate><dc:creator>Mijmeringen Enzo</dc:creator></item></channel></rss>