De lijst
Ik maak lijstjes.
Meer dan vroeger.
Niet omdat ik zo graag georganiseerd ben.
Omdat ik mijn hoofd niet meer vertrouw.
Dat is een harde zin.
Vooral als je jarenlang hebt geleefd op een hoofd dat sneller was dan de rest van je.
Dat onthield. Vooruitliep. Verbanden legde terwijl een ander zijn zin nog moest afmaken.
Nu vergeet ik waarom ik naar boven liep.
Open ik een mail en weet ik niet meer wat ik wilde antwoorden.
Verdwijnt een naam halverwege een zin.
Zoek ik naar woorden waarvan ik zeker weet dat ze ergens in mij liggen.
Mijn hoofd is geen leegte.
Eerder een kamer waarin iemand het licht heeft uitgedaan en vervolgens de meubels heeft verplaatst.
Dus schrijf ik alles op.
Niet alleen afspraken.
Ook de kleine dingen.
Bellen.
Mailen.
Iets meenemen.
Iemand antwoorden.
Eten.
Dingen die vroeger geen plaats op een lijst verdienden omdat ze zichzelf wel regelden.
Nu niet meer.
En dan zet ik vinkjes.
Veel vinkjes.
Dat kleine teken is belangrijker geworden dan ik prettig vind om toe te geven.
Want een vinkje zegt niet alleen:
klaar.
Het zegt:
je bent het niet vergeten.
je hebt iets afgemaakt.
dit lukte nog.
Depressie rooft vreemde dingen.
Niet alleen plezier of kleur.
Ook concentratie. Geheugen. Snelheid. Vertrouwen in je eigen hoofd.
En ondertussen wordt van datzelfde hoofd verwacht dat het zichzelf weer bij elkaar krijgt.
Tamelijk slechte taakverdeling.
Dus maak ik lijstjes.
Papieren steigers rondom iets wat momenteel niet helemaal zelfstandig blijft staan.
Het wrange is dat de belangrijke dingen zich niet laten afvinken.
Jezelf terugvinden. ✓
Weer verlangen naar morgen. ✓
Iemand niet meer missen. ✓
Je hoofd terugkrijgen. ✓
Was het maar zo.
Geen vakjes.
Geen deadline.
Geen keurige streep erdoor.
Dus houd ik me vast aan wat wel eindig is.
Een telefoontje.
Een boodschap.
Een mail.
Een dag.
Vinkje.
Misschien is dat alles wat die lijst tegenwoordig is:
een spoor dat ik voor mezelf achterlaat wanneer mijn hoofd het pad kwijt is.
Hier was je.
Dit heb je gedaan.
Dit is gelukt.
Verder.
En morgen weer een nieuwe lijst.
Omdat sommige dagen vragen om genoeg kleine vinkjes om aan de overkant te komen.
Opmerkingen